De Duitse arts Samuel Hahnemann heeft zo’n 200 jaar geleden de basis gelegd voor de hedendaagse klassieke homeopathie. Het woord homeopathie is afgeleid van twee Griekse woorden: “homoios” (=gelijke) en “pathos” (=ziekte). Het betekent eigenlijk: Datgene dat ziektesymptomen veroorzaakt in een gezond organisme, kan deze in een ziek lichaam ook genezen. De gelijkende “ziekte” wordt uit de natuur gehaald. Onder andere plantaardige, dierlijke en minerale grondstoffen worden gebruikt om homeopathische middelen te maken.

Hahnemann schreef in 1810 het standaardwerk van de homeopathie, het “Organon der geneeskunst”. In de tweede paragraaf van dit Organon geeft hij kort en bondig weer wat de uitgangspunten zijn van homeopathische geneeskunde:

“Het hoogste ideaal van genezen is een snel, zachtzinnig en duurzaam herstel van de gezondheid, ofwel opheffing en vernietiging van de ziekte in al haar omvang, op de kortste, betrouwbaarste en onschadelijkste wijze, volgens goed begrijpelijke beweegredenen.”

Hahnemann was zijn tijd vooruit en publiceerde ook toen al over de noodzaak van goede hygiëne, gezonde leefgewoonten en frisse buitenlucht om gezond te blijven. Bij behandeling van dieren is dit ook een belangrijk uitgangspunt. Niet zelden zal een homeopathisch advies gepaard gaan met een advies op het gebied van voeding, huisvesting, hygiëne en omgang met het dier.

Ziekte is in grote lijnen een situatie waarbij de energiehuishouding van het lichaam uit balans is. Zo'n disbalans kan door verschillende oorzaken ontstaan en zowel acuut als chronisch zijn. De vitale kracht van het dier is afhankelijk van interne factoren (bijv. woede, angst, blijdschap, onzekerheid) en externe factoren (bijv.weersinvloeden, fysiek of emotioneel trauma, vergiftigingsprocessen en infecties). De symptomen die ontstaan door de verstoring en dus het ziektebeeld vormen, zijn voor de homeopaat aanwijzingen in de richting van het juiste middel.

Het passende homeopathisch geneesmiddel herstelt de disbalans door de levenskracht het spreekwoordelijke zetje in de rug te geven. Het zet het lichaam aan tot het oplossen van zijn eigen probleem. Zelfs een eenmalige dosis kan voldoende zijn om de genezing in gang te zetten.
Dit in tegenstelling tot reguliere medicatie die vaak permanent toegediend moet worden en regelmatig met bijwerkingen gepaard gaat.